مقالات

پلکسر

پلکسر:

پلکسر – هر آن چه که باید در مورد پلاسماتراپی بدانید

پلاسما چیست و پلاسماتراپی چه کاربردی دارد؟

پلاسما را به عنوان بعد چهارم ماده می شناسند.

مواد در سطح جهان به سه حالت وجود دارند: جامد، مایع و گاز. اما پلاسما وقتی به وجود می آید که یک قوس ( یا جرقه ) الکتریکی بین پوست و دستگاه ایجاد کننده شکل می گیرد و انرژی ایجاد شده در اثر این جرقه، هوای موجود بین این دو منطقه را باردار (یونیزه) می کند.

از سال ها پیش از این خاصیت در درمان و جراحی بیماری ها و برخی ضایعات پوستی استفاده می شد،

اما طی یک دهه ی اخیر، کاربرد و رواج آن گستردگی و مقبولیت بیشتری پیدا کرده است و جای خود را در مورد جراحی های ظریف، جوانسازی و از بین بردن چین و چروک ها و همچنین بهبود افتادگی و شلی پوست پلک ها باز کرده است.

در حین پلاسماتراپی سوزن بسیار ظریفی که منبع هدایت انرژی به سطح پوست است،

در فاصله ی بسیار کوتاهی از سطح پوست (حدود یک تا دو میلی متر) شروع به ساطع کردن جرقه هایی می کند که سوختگی های بسیار ریز و ظریفی در پوست ایجاد می کنند و بعد از ایجاد این سوختگی های حساب شده، ضایعات مختلف پوستی از قبیل منگوله های پوستی، برخی خال های سطحی و همچنین پوست دچار چین و چروک یا شل و آویزان تحت درمان قرار می گیرند.

پلکسر یا پلاسما جت چیست؟

پلکسر برای افرادی که به دنبال رفع چین و چروک اطراف چشم ، رفع افتادگی و پف چشم هستند مناسب است این روش بدون نیاز به جراحی و درد و خونریزی است .

پلاسما حالت چهارم ماده است که لایه سطحی پوست (اپیدرم) را از جامد به گاز تبدیل می‌کند و موجب جمع شدن لایه تحتانی پوست می‌شود

این روش عارضه عمده ای نداشته و حدود ۷۰‎٪ از پوست اضافه پلک برداشته و بعد از عمل چند روز از کرم ترمیم کننده استفاده می‌شود.

مکانیسم تخریب ضایعاتی

مکانیسم تخریب ضایعاتی از قبیل منگوله های پوستی و خال های مادرزادی یا اکتسابی (همانند خال های ناشی از کهولت سن یا ضایعات پیش بدخیمی پوست از قبیل کراتوز آفتابی یا کراتوز سبورئیک)، سوزاندن و تبخیر خود ضایعه است، اما در نواحی دچار چین و چروک و افتادگی (مانند دور چشم ها یا دور دهان یا خطوط حزن و خنده) حرارت ایجاد شده علاوه بر حذف لایه ی سطحی پوست موسوم به اپیدرم، بر داربست و لایه ی زیرین پوست هم اثر گذاشته و حرارت ایجاد شده باعث تحریک سلول های این لایه زیرین و بازسازی الیاف پوستی (کلاژن و الاستین) هم می گردد و پوست در اثر فشرده شدن و در هم تنیده شدن این الیاف به تدریج سفت تر و کشیده تر می شود و چین و چروک ها محو می شوند.

بیشترین کاربرد این روش در جراحی های کوچک و سرپایی برای حذف منگوله های پوستی، خال های سطحی و ضایعات پیش بدخیمی و حتی ایجاد برش جراحی بدون خونریزی در جراحی های پوستی است، اما این روش برای حذف چین و چروک های دور چشم، دور دهان و دور بینی هم کاربرد دارد.

کاربرد پلاسما تراپی برای کوچک کردن بینی:

نکته ی مهم در استفاده از پلاسماتراپی، کاربرد وسیع و گاه بدون احتیاط و ملاحظه و غیرعلمی این روش برای کوچک کردن بینی است. پلاسماتراپی می تواند ضایعات پوستی سطحی مانند روزنه های بزرگ یا کک مک ها یا خال های مادرزادی یا اکتسابی سطحی را در ناحیه ی بینی از بین ببرد، اما به هیچ وجه روشی برای کوچک کردن یا اصلاح فرم بینی نیست.

بافت بینی از پوست، غضروف و تعدادی عضله ی ظریف و استخوان های کوچکی تشکیل شده است و فرم آن به ژنتیک و و خصوصیات خاص هر فرد بستگی دارد.

سهم پوست در شکل دهی فرم بینی بسیار ناچیز و کم اهمیت است، لذا با حرارت دادن بیش از حد یا سوزاندن پوست ظریف و حساس این منطقه، نه تنها حجم، شکل و افتادگی بینی تصحیح نمی شود، بلکه به پوست و غضروف این ناحیه آسیب های جدی و حتی دائمی وارد می آید که حتی در مواردی ممکن است منجر به سوراخ شدن غضروف بینی و از بین رفتن قسمتی از بینی هم می گردد.

بنابراین پلاسماتراپی هرگز جایگزین یا حتی هم ردیف جراحی های ترمیم و تصحیح فرم بینی نیست و صرف وجود تبلیغات گسترده (که گاه توسط افراد غیرمتخصص یا حتی غیرپزشک انجام می شود) یا هزینه ی پایین تر آن نسبت به عمل رینوپلاستی نباید این تصور غلط را درافراد جامعه ایجاد کند.

مراقبت های قبل از پلاسماتراپی:

در صورت وجود بیماری های ویروسی از قبیل سرماخوردگی یا آنفلوآنزا بهتر است درمان تا بهبودی این بیماری ها به تعویق بفتد.

در صورت آفتاب سوختگی یا استفاده از سولاریوم در منطقه ی مورد نظر، باید درمان تا بهبود کامل پوست و طبیعی شدن رنگ پوست به تعویق بیفتد.

در صورت وجود سابقه ی تبخال، بهتر است از سه روز قبل از کار، از داروهای ضدویروسی خوراکی با نظر پزشک معالج استفاده شود.

از دو هفته قبل از عمل باید مصرف داروهای لایه بردار از قبیل ترتینوئین یا مشتقات اسید میوه (AHA) را قطع کرد.

هیچ نوع مواد آرایشی نباید در زمان عمل بر منطقه وجود داشته باشد. پیرسینگ یا مژه های مصنوعی باید قبل از عمل برداشته شوند. لنزهای تماسی باید برداشته شوند.

مراحل انجام پلاسماتراپی:

پس از شستشو و پاک کردن آرایش یا ضدآفتاب، لایه ی نازکی از کرم های بیحس کننده ی پوست از قبیل زایلا پی یا لیدوکائین بر ناحیه ی مورد نظر مالیده شده و با گذشت حدود ۳۰ دقیقه پوست بیحس و آماده ی درمان می شود.

پس از تنظیم انرژی مورد نیاز و سرعت ایجاد پالس های پلاسما، هندپیس در فاصله ای در حدود یک تا دو میلی متری پوست قرار گرفته و با فشردن دکمه یا پدال دستگاه، جرقه های کوچکی از دستگاه ساطع می شوند.

این جرقه ها به شکل منظم و با فواصل خاصی در سطح ناحیه ی مورد نظر تابانده شده و سوختگی های ظریفی ایجاد می کنند. زمان انجام کار بسته به خبرگی و وسعت ناحیه ی درمان متفاوت است و از چند دقیقه تا حدود یک ساعت می تواند متفاوت باشد.

پس از اتمام درمان، سطح منطقه با کرم ترمیم کننده یا اکسید زینک پوشانده شده و در صورت لزوم پانسمان کوچکی هم انجام شده و بیمار مرخص می شود.

عوارض پلاسماتراپی:

سرخی و تورم ناحیه ی درمان شده که بین سه تا چهار روز طول می کشد
درد مختصر
خارش مختصر
تیرگی ناحیه ی درمان شده که بیشتر در افراد با پوست سبزه و تیره محتمل است

مراقبت های بعد از پلاسماتراپی:

پلاسما تراپی معمولاً نیازی به نقاهت و بستری شدن ندارد و طی سه تا چهار روز فرد می تواند به فعالیت های روزمره خود ادامه دهد.

معمولاً پس از انجام درمان، لایه ای پماد آنتی بیوتیکی یا کرم ترمیم کننده بر روی پوست مالیده می شود که این لایه می بایست تا ۲۴ ساعت بر سطح پوست باقی بماند و از شستشو و دستکاری این ناحیه خودداری شود. پانسمان بجز موارد خاص معمولاً مورد نیاز نیست.

پس از ۲۴ ساعت می توان با صابون یا شوینده ی مناسبی که پزشک معالج تجویز کرده است، ناحیه ی درمان را به آرامی و با دقت شستشو داد و با ملایمت و استفاده از دستمال کاغذی لطیف یا باد خنک سشوار خشک کرد.

کمپرس یخ در چند روز اول درمان برای کاهش درد و سوزش و تورم کمک کننده است. استفاده از مسکن هایی همچون استامینوفن یا استامینوفن کدئین بلامانع است. ورم بیش از سه تا چهار روز ادامه نخواهد یافت.

استفاده از کرم های ترمیم کننده یا پمادهای آنتی بیوتیکی را می بایست تا زمان خشک شدن دلمه ها و بهبود سطح پوست (حدود ۷ تا ۱۰ روز) ادامه داد.

از کرم ها و لوسیون های ضدآفتاب باید به فراوانی و به میزان زیاد استفاده شود. تماس با اشعه ی خورشید به حداقل برسد و از کلاه های لبه دار و عینک های دودیبزرگ برای پوشاندن ناحیه نیز استفاده شود.

تا زمان بهبودی کامل و افتادن دلمه ها از داروهای موضعی ضدجوش و همچنین کرم های لایه بردار استفاده نشود. از آرایش کردن نیز باید اجتناب شود.

حمام کردن پس از ۲۴ ساعت بلامانع است، اما بهتر است از شنا کردن و رفتن به استخر و سونا و جکوزی تا زمان ترمیم نهایی پوست خودداری شود.

بعد از بهبودی سطح پوست بهتر است از کرم های روشن کننده در ناحیه ی تحت درمان استفاده شود.

مواردی که نباید از پلاسماتراپی استفاده شود:

  • وجود سرطان های پوستی یا توده های مشکوک به سرطان پوستی
  • وجود یا داشتن سابقه ی ایجاد اسکار (جوشگاه) یا کلوئید (گوشت اضافه) در پوست
  • دیابت پیشرفته و کنترل نشده
  • وجود پیس میکر (ضربان ساز یا باتری) در قلب
  • وجود فلز یا ایمپلنت در ناحیه ی تحت درمان
  • بیماری صرع
  • بیماری های پوستی از قبیل آکنه ی فعال، سوختگی، اسکار، لک و پیس (ویتیلیگو)، لوپوس پوستی، پسوریازیس (صدف) یا لیکن پلان در ناحیه ی تحت درمان
  • انواع بدخیمی ها
  • افتادگی بیش از حد پوست پلک
  • پوست های تیره
  • بارداری و شیردهی و بیماری های ضعیف کننده ی سیستم ایمنی همچون ایدز یا پیوند اعضا
  • وجود هپاتیت ویروسی
  • مصرف داروهای رقیق کننده ی خون همچون آسپیرین و وارفارین
  • مصرف داروهای مشتق از ویتامین آ همچون روآکوتان

به این مقاله چند امتیاز میدهید ؟

نظر خود را ثبت کنید

امتیاز این مقاله ۰ / ۵٫ تعداد امتیاز دهندگان ۰

اولین نفری باشید که به این مقاله امتیاز میدهید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا